Татко

100,00 ден.   Спореди

МНОГУ БРАКОВИ СЕ СМРТНА КАЗНА ЧИЕШТО ИЗВРШУВАЊЕ ТРАЕ СО ГОДИНИ.
Стриндберг
Трагедија во три чина
(1887)
ЛИЦА:
КАПЕТАНОТ
ЛАУРА, негова жена
БЕРТА, нивна ќерка<...

Прикажи повеќе

Прoдавница Ажурирана Цена Линк до производ
Моја Книга http://www.mojakniga.com.mk/   Детали 100,00 ден.

пред 8 години




Корисни информации:


Кликнете на логото од продавницата за повеќе детали за таа продавница.


Кликнете на   за да погледнете повеќе информации за таа продавница.


Со клик на копчето „ДЕТАЛИ“, ќе бидете пренасочени на страницата од продавницата каде што се наоѓа тој производ.


МНОГУ БРАКОВИ СЕ СМРТНА КАЗНА ЧИЕШТО ИЗВРШУВАЊЕ ТРАЕ СО ГОДИНИ.
Стриндберг
Трагедија во три чина
(1887)
ЛИЦА:
КАПЕТАНОТ
ЛАУРА, негова жена
БЕРТА, нивна ќерка
Д-р ЕСТЕРМАРК
ПАСТОРОТ
НЕЈД
СВЕРД, ордонаносот
Иако во текот на својот шеесет и тригодишен живот, од 1849 до 1912 година, Август Стриндберг создал огромен опус од дела – од куси раскази, песни и автобиографски романи, до утописки есеи и тези од областа на хемијата и на семантиката – речиси целата негова слава почива врз неговите драми. Тие спаѓаат во јасно дефинирани категории кои грубо се совпаѓаат со различните периоди од неговиот живот: (1) раните дела; (2) детските драми – на кои им се навраќал во малкуте свои посреќни моменти; (3) реалистичките пиеси – револт против задушливите театарски конвенции од неговото време и во голема мера поттикнати од неговите бурни односи со првата жена; (4) историскиот циклус, пишуван во различни периоди од неговиот живот, обично по периоди на посебна вознемиреност, кога можеби му претставувало олеснување да побегне во минатото; (5) мистичните драми, што дошле доцна во неговиот живот, кога почнал да наоѓа утеха во религијата; и конечно (6) како што тој ги нарекувал „камерните драми“, напишани за интимниот Стриндбергов театар во Стокхолм.
Стриндберг ја напишал оваа драма во времето кога неговиот брак со Сири фон Есен конечно се распаѓал. Во неа внесол голем дел од измачувањата на тие несреќни години; иако, како и секогаш, многу од тие страдања биле производ на Стридберговите сопствени фантазии. Несреќната Лаура (главен женски лик во драмата), ни за момент не смее да се сфати како портрет на неговата жена Сири која била ситно, русокосо, празноглаво суштество чиј весел шарм, преминувал врз секој оној кој бил во контакт со неа, предизвикувал кај Стриндберг жестока љубомора – дури и кога биле во прашање нејзината собарка или нејзиното кученце! Сеедно што било точно или неточно во таа работа, поради комплексот дека е прогонуван, не му требало многу да се убеди себеси дека таа му била неверна.Тој веќе ги имал напишано своите горчливи раскази за брачниот живот и сега ù се враќал на драмската форма, што секогаш го правел кога нешто посебно ќе го предизвикало да им даде израз на своите чувства. Спротивставувајќи им се на прифатените театарски правила на тоа време, пиесата имала само еден единствен декор и што е можно помалуку ликови.
Татковството отсекогаш многу му значело на Стридберг – тој, на свој мистичен начин, дури и ги споделувал породилните болки на Сари. Затоа не претставува изненадување тоа што, во својата нестабилна состојба, почнал да се сомнева дури и дали децата се негови. Како и секогаш кога се работело за силни емоции, овие мрачни фантазии ги отелотворувал во пиеса.
Кога ја пишувал ТАТКО, во неговиот ум имало уште две други опсесии, покрај брачните проблеми. Првата биле феминистките, за кои сметал дека се толку разгневени поради двата тома на МЛАДЕНЦИ што постојано ковале заговор да го уништат. Сосема е природно за пиесата, напишана во ова време, да ги прикажува жените како голем непријател. Втората опсесија била моќта на сугестијата со која изобилувале неговите писма од тој период. Бил мошне импресиониран од Шекспировиот ОТЕЛО и бил уверен дека сугестијата е посуптилен метод за убиството отколку отровот или ножот.
ТАТКО е најмалку опскурната од Стридберговите пиеси; дури и поневажните забелешки на Капетанот (главниот лик во драмата), изгледаат природно, знаејќи дека доаѓаат од неговиот растроен ум. Овде, исто така, повеќе отколку во која и да е друга пиеса, епизодите од личниот авторов живот се грижливо избрани за да одговараат на темата и на лицата и мајсторски се вклопени во конструкцијата на пиесата.
Што се однесува до автобиографските референци во пиесата: не постои доказ дека Сири воопшто некогаш чепкала во Стриндберговата коресподенција; Стриндберг, меѓутоа, често ги отворал нејзините писма, обидувајѓи се да го открие нејзиното неверство, па бил наклонет да верува дека и таа му го правела истото нему.
Навистина, имало расправии со Сири околу образованието на трите деца. До 1886 година тие станале толку огорчени што таа почнала, не без причина, да се сомнева во неговото ментално здравје па – како и Лаура во драмата – повикала доктор да го прегледа.
Самиот Стриндберг бил предвреме роден, а мислата дека не бил сакан од мајка му, којашто тој ја боготворел, се надвила како сенка врз сиот негов живот.
Пиесата била напишана не само за да покаже што може да му направи една бескруполозна жена на својот маж и на неговиот разум, туку и за да докаже, како себеси така и на светот, дека неговиот интелект е неоштетен.
Во светот не нема ни една театарска куќа која нешто значи во театарската уметност а на својот репертоар да не ја поставила Стриндберговата драма ТАТКО.

Нов производ

Ваше мислење

Безбедносен код

captcha

Оценка




Сродни производи


Најпопуларни производи